Dieta szangri-la

Dieta szangri-la została stworzona przez Setha Robertsa, profesora z uniwersytetu w Kaliforni. Spędził on lata na dopracowywaniu diety, którą wypróbowywał na sobie.
Teoria stojąca za dietą

Roberts w swojej teorii używa punktu odwołania, który oznacza punkt, w którym ciało chce mieć określoną wagę. Ciało chcąc zachować daną wagę zwiększa lub zmniejsza uczucie głodu. Jeśli więc będziesz chcieć schudnąć z dala od swego punktu odniesienia twoje próby będą nieudane.
 
dieta szangri-la

Roberts następnie wprowadził teorię kalorii związanych ze smakiem. Twierdził, że smakowitość jedzenia kontroluj punkt odniesienia. Kiedy jedzenie jest smaczne to nasze ciało nabiera wagi natomiast jedzenie mniej smakowite obniża punkt odniesienia, dzięki czemu w końcu możemy schudnąć.

Roberts stworzył swoją teorię na pomyśle, że ludzki metabolizm ewoluował w czasie epoki kamiennej, kiedy ludzie mieli okresy naprzemienne, w których raz mieli bardzo dużo pożywienia a potem bardzo mało. Kiedy jedzenia było mało prehistoryczne ciało człowieka zmniejszało metabolizm, zmniejszało punkt odniesienia do niższej wagi. Kiedy natomiast jedzenia było pod dostatkiem punkt odniesienia się podnosił, wzrastał apetyt.

Jak działa dieta?

Aby dieta była skuteczna należy jeść mało smakowite rzeczy, aby obniżyć punkt odniesienia. Można to osiągnąć poprzez jedzenie pokarmów, które nie mają praktycznie smaku lub są niesmaczne.

Roberts poprzez swoje eksperymenty dostrzegł, że najlepsze efekty osiągał, gdy spożywał pewne produkty między posiłkami. Były to małe ilości oliwy z oliwek, małe ilości fruktozy rozpuszczonej w wodzie oraz surowe jajko (uwaga na salmonellę).

Czy to szaleństwo?

Nie ma badań potwierdzających skuteczność tej diety w odchudzaniu. Jest to jedynie obserwacja jednego człowieka. Jest ona uznawana za niezdrową przez większość dietetyków i nie jest to polecany sposób na odchudzanie.